Gece uyumamak için direnmek, beyninizin size oynadığı tehlikeli bir oyun…

Yoğun geçen bir günün akabinde yatağa girildiğinde, fizikî olarak yorgun olunmasına karşın uyumayı reddedip saatlerce ekrana bakmak, çağdaş çağın en yaygın ruhsal problemlerinden biri. Bu durum, gündüz hayatı üzerinde denetimi olmayan bireylerin, gece saatlerini kendilerine ayırarak hayattan bir nevi intikam alma gayretidir. Gün içinde kendine hiç vakit ayıramayan zihin, uyku saatinden çalarak bu boşluğu telafi etmeye çalışır.

Uzmanlara nazaran, uykunun geldiği o birinci anı görmezden gelip toplumsal medyada gezinmek yahut dizi izlemek, beynin sirkadiyen ritmini (biyolojik saatini) şiddetli bir formda bozar. Yalnızca “kendime vakit ayırıyorum” hissini yaşamak için feda edilen uyku saatleri; sonraki gün odaklanma sorunu, kronik gerilim ve tükenmişlik hissi olarak geri döner. Bu kısır döngü, bağışıklık sistemini zayıflatır ve vakitle depresyona yahut anksiyete bozukluklarına yer hazırlar.

“NEFES ALMA” MOLALARI KULLANILMALI

Bu yıpratıcı döngüyü kırmak için kişinin gündüz saatlerinde, çok kısa da olsa yalnızca kendine ilişkin “nefes alma” molaları yaratması gerekmeli. Uzmanlara nazaran yatak odası yalnızca uyku alanı olarak kullanılmalı ve uykudan en az bir saat evvel telefon, tablet üzere ekranlar ortamdan uzaklaştırılmalı. Gündüz yapılamayan aktivitelerin bedeli, zihni ve vücudu yenileyen gece uykusuna ödetilmemeli.